Χρονολόγιο

1200-1300 1300-1400 1400-1500 1500-1600 1600-1700 1700-1800 1800-1900 1900-2000
1204 Φράγκοι και Λατίνοι στρατιώτες της Δ΄ Σταυροφορίας πολιορκούν και καταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη. Οι αρχηγοί τους μοιράζονται μεταξύ τους τα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και η γαλλική οικογένεια των Βιλλεαρδουίνων (Villehardouin) λαμβάνει ως φέουδο το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου. Με έδρα την Ανδραβίδα καταφέρνουν να υποτάξουν τους τοπικούς άρχοντες. Για να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους τοποθετούν φρουρές σε διάφορα κάστρα της Πελοποννήσου, που είτε προϋπήρχαν είτε κτίζονται από τους ίδιους τους Φράγκους για αυτό το σκοπό.
1207 Οι Φράγκοι καταλαμβάνουν τη Λακεδαιμονία, τη «βυζαντινή Σπάρτη», μετά από πολιορκία πέντε ημερών και κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος της Λακωνίας με εξαίρεση τη Μονεμβασία, και τα εδάφη των Τσακώνων στην οροσειρά του Πάρνωνα και των Σλάβων Μηλιγγών στην οροσειρά του Ταϋγέτου. Η Λακεδαιμονία θα περάσει στο μερίδιο του Φράγκου πρίγκιπα της Αχαΐας Γοδεφρείδου Villehardouin και τα υπόλοιπα εδάφη μοιράζονται σε δύο βαρωνείες, του Γερακίου και του Πασσαβά οι οποίες παραχωρούνται στις γαλλικές οικογένειες των de Nivelet και των de Neuilly, αντίστοιχα. Η περιοχή, όπως αναφέρει το «Χρονικόν του Μορέως», μαγεύει τους Φράγκους πρίγκιπες που κτίζουν ένα παλάτι κοντά στην πόλη και το επισκέπτονται συχνά.
1246 Το Μάρτιο του 1246 ο Φράγκος πρίγκιπας της Αχαΐας Γουλιέλμος Β΄ Villehardouin επικεφαλής 3.000 πεζών και 8.000 ιππέων, με μεγάλο αριθμό πολιορκητικών μηχανών και με τη βοήθεια του βενετσιάνικου στόλου ξεκινάει την πολιορκία και τον αποκλεισμό της πόλης της Μονεμβασίας.
1248 Η Μονεμβάσια μετά από τριετή πολιορκία παραδίδεται στους Φράγκους.
1249 Ο Γουλιέλμος Β΄ Villehardouin, κατά την επιστροφή του από τη Μονεμβάσια, επιλέγει τον κοντινό στην πόλη της Λακεδαιμονίας, φυσικά οχυρό λόφο του Μυζηθρά, για να κτίσει κάστρο όπου εγκαθιστά φράγκικη φρουρά.
1259 Οι Φράγκοι ηττώνται από τους Βυζαντινούς στη μάχη της Πελαγονίας και ο Γουλιέλμος Β΄ συλλαμβάνεται αιχμάλωτος. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας απαιτεί την παράδοση τριών κάστρων, της Μονεμβασίας, της Μαΐνης και του Μυζηθρά, για να τον ελευθερώσει.
1261 Η αυτοκρατορία επανακτά την πρωτεύουσά της, Κωνσταντινούπολη, μετά από αιφνιδιαστική έφοδο μιας μικρής βυζαντινής στρατιάς.
1262 Οι Φράγκοι παραδίδουν το κάστρο του Μυζηθρά στους Βυζαντινούς. Γρήγορα, όλη η περιοχή ξαναπερνά στη βυζαντινή κυριαρχία, αλλά η ανασφάλεια του κάμπου θα οδηγήσει τους κατοίκους της Λακεδαιμονίας από νωρίς στον οχυρό λόφο του Μυζηθρά.
1289(;) Ο Μυστράς, έχοντας πια κυριαρχήσει στη γύρω περιοχή, γίνεται έδρα της «κεφαλής της κατά την Πελοπόννησον χώρας και των κάστρων της βασιλείας», του διοικητή δηλ. των βυζαντινών κτήσεων της Πελοποννήσου, ο οποίος μέχρι τότε ήταν εγκατεστημένος στη Μονεμβάσια.
 
1349-1380

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έχει συρρικνωθεί σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα ο Μυστράς, που κυριαρχεί στη Λακωνία και σε μέρος της Αρκαδίας, να αποτελεί μια από τις σημαντικότερες επαρχίες της. Η απόσταση από την πρωτεύουσα είναι μεγάλη και ανάμεσά τους βρίσκονται εχθρικές ηγεμονίες. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Στ΄ Καντακουζηνός αποφασίζει να ενισχύσει αυτή την απομακρυσμένη επαρχία και ορίζει ισόβιο ηγεμόνα της το δευτερότοκο γιο του, δεσπότη Μανουήλ. Έτσι ιδρύεται το ημιαυτόνομο δεσποτάτο του Μορέως με πρωτεύουσα το Μυστρά.

Με τη συνετή και δυναμική διακυβέρνηση των δεσποτών του, ο Μυστράς θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική, οικονομική και πνευματική ζωή του Βυζαντίου λίγο πριν τη δύση του, και σύντομα θα συμπεριλάβει κάτω από την εξουσία του όλη σχεδόν την Πελοπόννησο.

1380/1 Ο Μυστράς περιέρχεται στην αυτοκρατορική οικογένεια των Παλαιολόγων, με πρώτο εκπρόσωπό της τον Θεόδωρο Α΄. Η ακμή και η εμβέλεια που αποκτά ο Μυστράς κάνει συχνές τις αυτοκρατορικές επισκέψεις. Αυτοκρατορικοί πρίγκιπες στέλνονται για να ολοκληρώσουν την παιδεία τους και Κωνσταντινουπολίτες άρχοντες εγκαταλείπουν την πρωτεύουσα, για να εγκατασταθούν στην καστροπολιτεία με την αξιόλογη πνευματική κίνηση.
 
1423 Οι Τούρκοι με επικεφαλής τον Τουραχάν μπέη εισβάλουν στην Πελοπόννησο και για πρώτη φορά λεηλατούν την περιοχή γύρω από την καστροπολιτεία του Μυστρά. Η ενέργεια αυτή αποτελεί μέρος σειράς εισβολών με σκοπό την επίδειξη δύναμης από την πλευρά των Τούρκων.
1443-1448 Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος γίνεται Δεσπότης του Μυστρά. Οι Βυζαντινοί έχουν πια κυριαρχήσει σε όλη σχεδόν την Πελοπόννησο.
1448 Ο Κωνσταντίνος διαδέχεται τον αδελφό του Ιωάννη Η΄ στο θρόνο της Βασιλεύουσας.
29 Μαΐου 1453 Οι Τούρκοι κάτω από τις διαταγές του Μωάμεθ του Πορθητή καταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη.
1458 Κατάληψη της βόρειας Πελοποννήσου από τους Τούρκους.
30 Μαΐου 1460

Κάτω από την ασφυκτική πίεση των Οθωμανών έξω από τα τείχη του και αποδυναμωμένος από την εμφύλια διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στους δύο τελευταίους ηγεμόνες του, το Δημήτριο και το Θωμά Παλαιολόγο, ο Μυστράς αναγκάζεται να παραδοθεί στους Τούρκους. Ακολούθως, γίνεται πρωτεύουσα του σαντζακιού της Πελοποννήσου. Μόνο τα άγρια εδάφη της χερσονήσου της Μάνης και η πόλη της Μονεμβασίας διατηρούν την ελευθερία τους. Οι κάτοικοι της τελευταίας θα παραχωρήσουν την πόλη τους αρχικά στον πάπα Πίο Β΄ και στη συνέχεια στους Βενετούς (1464).

Η οικονομική ακμή της πόλης του Μυστρά συνεχίζεται και κατά τους πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας, καθώς θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής και εμπορίας μεταξιού της Ανατολικής Μεσογείου.

1465 Εκστρατεία του Σιγισμούνδου Malatesta στο Μυστρά και μεταφορά των οστών του Γεωργίου «Πλήθωνα» Γεμιστού στο Ρίμινι.
 
1687-1715 Μικρό διάλειμμα στη μακραίωνη τουρκική κατάκτηση είναι η περίοδος της Ενετοκρατίας στην Πελοπόννησο.
1770 Τα Ορλωφικά και η συμμετοχή της πόλης σε αυτό το επαναστατικό κίνημα θα σημάνουν και την παρακμή της. Ο Μυστράς καταστρέφεται από στρατιωτικό σώμα επανδρωμένο από Αλβανούς˙ μεγάλο μέρος του χριστιανικού πληθυσμού σκοτώνεται, εξανδραποδίζεται ή αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πόλη.
25 Μαρτίου 1821 Κηρύσσεται επίσημα η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης και αρχίζει πορεία προς τη δημιουργία του νέου Ελληνικού Κράτους. Ο Μυστράς συμμετέχει στον ξεσηκωμό του γένους.
1830 Η Ελλάδα ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος.
1834 Ιδρύεται η νέα πόλη της Σπάρτης και μεγάλο μέρος των κατοίκων του Μυστρά εγκαθίσταται σε αυτή, με αποτέλεσμα τη σταδιακή συρρίκνωση του οικισμού.
1921 Η καστροπολιτεία κηρύσσεται ως προέχον βυζαντινό μνημείο.
1953 Ο χώρος απαλλοτριώνεται και οι τελευταίοι κάτοικοι εγκαταλείπουν την καστροπολιτεία.
1989 Ο Αρχαιολογικός Χώρος του Μυστρά εγγράφεται από την Unesco στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.