Το Υπουργείο
  Πολιτισμού και Αθλητισμού  και η Γενική
  Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αποχαιρετούμε σήμερα τον
  έφορο και καθηγητή Στυλιανό Αλεξίου.
   
    Ο Στυλιανός Αλεξίου υπήρξε πρωτεργάτης των Κρητολογικών σπουδών, κορυφαίος
  αρχαιολόγος, ακάματος μελετητής της Κρητικής λογοτεχνίας και γλώσσας,  ένας ευπατρίδης, που έχαιρε ανεπιφύλακτης
  αναγνώρισης και σεβασμού τόσο από τον επιστημονικό κόσμο όσο και από την
  κοινωνία.Γόνος οικογένειας πνευματικών
  ανθρώπων, ανιψιός της Γαλάτειας Καζαντζάκη και της Έλλης Αλεξίου,  ο ίδιος επέλεξε ως κύριο επαγγελματικό και επιστημονικό
  πεδίο την αρχαιολογία της Κρήτης. Ως 
  Διευθυντής του Μουσείου Ηρακλείου και Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων
  επέκτεινε κατά μία πτέρυγα την έκθεση του Μουσείου Ηρακλείου, οργάνωσε την
  Επιστημονική του Συλλογή, ίδρυσε τα Μουσεία Χανίων και Αγίου Νικολάου,
  διενήργησε πλήθος ανασκαφών σε όλη την Κρήτη, μεταξύ άλλων, ανασκαφές στο
  λιμένα Κνωσού (στον Κατσαμπά), στη 
  Λεβήνα και την Αγία Πελαγία και δημοσίευσε αναλυτικά τα αποτελέσματα
  των ερευνών του, σε βιβλία και σειρά άρθρων στα οποία ανέπτυξε και
  διασαφήνισε ουσιώδη θέματα της κρητικής αρχαιολογίας. Μεγάλη προσφορά
  πρόσφερε ο εκλιπών στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και το λαό του Ηρακλείου με την
  κήρυξη των αρχαιολογικών ζωνών προστασίας της Κνωσού σώζοντας έτσι από την
  οικοπεδοποίηση και την υποβάθμιση τον μοναδικής σημασίας αρχαιολογικό χώρο
  και το απαράμιλλης ομορφιάς φυσικό τοπίο της Κνωσού.
   
    Το διεισδυτικό του πνεύμα, η ευρύτητα των επιστημονικών ενδιαφερόντων και
  γνώσεων, το οξύ του μυαλό και η γλωσσολογική εμβρίθεια του επέτρεψαν ιδίως
  μετά την αποχώρησή του το 1977 από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και την
  αναγόρευσή του σε καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης, να ασχοληθεί συστηματικά  με τη μεσαιωνική, κρητική και τη
  νεοελληνική λογοτεχνία καθώς και με γλωσσολογικά ζητήματα.
   
    Στη διεθνή επιστημονική κοινότητα το κύρος του ήταν αδιαμφισβήτητο ενώ
  η  πολιτεία  τον τίμησε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο
  Λογοτεχνίας και με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής.
   
    Ο πνευματικός κόσμος  αποχαιρετάει
  σήμερα μια μεγάλη μορφή της Ελληνικής Αρχαιολογίας και των Γραμμάτων.